Hier weer een update vanuit Melbourne. Afgelopen weekend was ik vanwegen Pasen vrijdag t/m dinsdag vrij van mijn stage dus was er tijd voor een mooi uitstapje. Samen met een jongen die ik in het hostel heb ontmoet (Arnout) en twee Eindhovense medestudenten (Sander en Jos) zijn we vrijdagochtend richting de Grampians gereden.
The Grampians National Park is een natuurpark ongeveer 3 uur rijden van Melbourne vandaan. Arnout heeft ongeveer 10 maanden geleden een busje gekocht en heeft inmiddels bijna heel Australië rondgereden. Nu konden wij met hem meerijden op dit tripje wat natuurlijk voor hem voordelig was en voor ons ook.
Arnout en zijn busje
Typisch Australisch landschap
Toen we aankwamen hebben we eerst een hostel opgezocht. Na een paar volle hostels kwamen we uiteindelijk bij Ned's Beds uit. Dit was een huis met een paar stacaravans in de tuin waar een hoop bedden in stonden. Er was nog een vierpersoonskamer vrij dus dat kwam mooi uit.
Na gelunched te hebben zijn we naar de plaatselijke VVV gegaan en hebben we een programma voor de komende dagen opgesteld. Vrijdagmiddag hebben we de hoogste berg (Mt William) van The Grampians beklommen. Vervolgens zijn we nog naar een stuwmeer gegaan. Dit meer was erg leeg omdat er in de omgeving van Melbourne momenteel een erg droge periode heerst. In de bedding waar normaal het meer was zagen we nu een kudde Emoes. We zijn er helemaal heengelopen om ze goed op foto te krijgen maar toen ze ons in de gaten kregen liepen ze weg. Vervolgens zijn we richting de dam gereden en kwamen we onderweg de eerste kangoeroes tegen.
Ik op de top van Mount William
Voormalig stuwmeer, nu net een landschap uit Lord of The Rings
Kangoeroe
De volgende dag hebben we op Mount Difficult een 'hiketocht' gedaan. Bij de VVV vertelden ze ons dat deze tocht 5,5 uur zou duren maar wij dachten als 4 jonge mannen dat dit waarschijnlijk overdreven zou zijn. Onderweg kwamen we erachter dat het echt een lastige tocht was, waar we moesten klimmen op rotsen en steile stukken moesten lopen. Het was echt erg leuk om te doen, en het ene uitzicht was nog mooier dan het andere. Na ruim 3 uur lopen stonden we dan eindelijk op de top te genieten van het uitzicht.
Sander, ik en Jos tijdens de Mount Difficult tocht
uitzicht op Mount Difficult
Toen we weer beneden waren, zijn we nog naar Zumstein geweest waar we volgens een huisgenoot van Sander konden zwemmen. Daar aangekomen konden we niks vinden waar we konden zwemmen en zijn we weer terug gegaan naar het hostel.
Zondag hebben de The Pinnacle beklommen. Dit was weer een leuke hiketocht, maar wel minder moeilijk dan de Mount Difficult. Vanuit de Pinnacle kan je een heel dal overzien en het uitzicht was indrukwekkend. Daarna zijn we naar de McKenzie Falls gegaan. Dit waren de enige watervallen in The Grampians waar echt nog water was. Het was alleen een erg toeristische plek, waar te veel mensen waren en het viel een beetje tegen. Vervolgens zijn we naar The Balconies gegaan, dit is ook een plek met mooi uitzicht.
Sander en ik in de Grand canyon tijdens The Pinnacle-walk
Stukje van The Pinnacle-walk
Uitzicht tijdens The Pinnacle-walk
King of the world @ The Pinnacle
Rots bij The Pinnacle
The Balconies
Na al deze dingen gezien te hebben, hebben we alle hoogtepunten van The Grampians gezien. Volgens plan reden we zondagmiddag richting Port Fairy. Hier hadden we een vierpersoonskamer in een hostel geboekt. Port Fairy ligt net voor het begin van de Great Ocean Road, volgens velen de mooiste weg van Australië. Toen we bij het hostel aankwamen kregen we van de vrouw achter de receptie de tip om naar Tower Hill te rijden. Dit is een dode vulkaan waar veel koala's zouden zitten. Daar aangekomen zagen we inderdaad koala's, maar de vulkaan zelf was niet heel veel aan.
Koala
koken in Port Fairy
Toen we weer terug in het hostel waren, ben ik samen met Sander en Jos een duik gaan nemen in de zee. Omdat langs deze kust de zeestromen vanuit Antartica komen was het erg koud.
Na een late nacht met wijn uit pakken met tapkraantjes stonden we maandag vroeg op om de Great Ocean Road (GOR) te gaan doen. De GOR is een ongeveer 400 km lange weg van Warrnambool tot Torquay. Tijdens de eerste 100 km zijn er veel mooie uitzichten op rotsformaties die door de zee zijn uitgesleten.
'The London Bridge'
'The Arch'
Jos, Arnout, ik en Sander bij de Great Ocean Road
Arnout, ik, Sander en Jos ergens anders bij de Great Ocean Road
Toen we bij de spot Loch Ard Gorge aankwamen konden we naar het strand lopen. Hier was een grote rots waar de golven mooi uiteensloegen. Dit leek ons een mooi fotomoment en na een aantal leuke fotos kwam er zo'n grote golf dat Jos en ik tegen de rots werden geslagen. Ik verloor mijn slippers en door het grove oppervlak van de rots zaten mijn voeten en armen vol met snee-en. Jos verloor echter zijn camera en had een diepe vleeswond in zijn arm. Daarom zijn we naar het ziekenhuis gereden en hebben ze Jos zijn arm gehecht. Bij mij hebben ze mijn snee-en schoongemaakt en na 2 uur konden we weer verder.
Plek des onheil, ik sta/lig hier ergens in de golf
Ziekenhuis
Goede verzorging
Het lopen ging wat moeilijker bij mij maar we hebben alle bekende rotsformaties toch gezien. Na ongeveer de helft begon het alleen zo hard te regenen dat we maar naar Melbourne zijn gereden. Dit was jammer, want het laatste stuk was een leuke kronkelweg langs de kust en zou heel mooi geweest zijn. hier moet ik dus nog eens naar terug.
12 Apostels, de bekendste spot van de GOR, dit waren orgineel 12 rotsen in de zee, inmiddels zijn er nog maar 6 over.
Na dit ontspannende lange weekend moest er natuurlijk weer aan de stage begonnen worden. Ik heb woensdag al mijn onderdelen besteld en als het goed is krijg ik ze binnen 2 weken binnen. Donderdag moesten we van kantoor verhuizen omdat een andere groep groter is geworden en wij kleiner. Helaas zijn we erop achteruitgegaan qua kantoor. Vandaag (vrijdag) hebben we een borrel gehad met onze groep. Het is echt heel gezellig met de collega's. Dit weekend gaan we misschien met Arnout naar Phillip Island (een eiland 150 km van Melbourne af) waar veel Penguins wonen, maar we wachten nog even het weer af. Anders gaan we waarschijnlijk naar een wedstrijd van de AFL (Australian Football League).
Met het kamer-zoeken gaat het nog steeds moeizaam, maar het hostel blijft gezellig.
Fijn weekend allemaal!
